• تاریخ: تیر ۱۱, ۱۳۹۶
  • شناسه خبر: 10007

بکشید و مدال افتخار بگیرید/ چگونه آمریکا ۲۹۰ انسان بی گناه را به شهادت رساند؟

دوازدهم تیرماه سال 67 برای ایرانیان یادآور روزی است که آمریکا با شلیک یک موشک از سوی ناو وینسنس، هواپیمای ایرباس ایرانی به مقصد دبی با 290 مسافر را مورد هدف قرار داد و تمامی سرنشینان آن را به شهادت رساند. ...

12 تیردوازدهم تیرماه سال ۶۷ برای ایرانیان یادآور روزی است که آمریکا در آن معنای تازه ای به جنایت بخشید و کشتار بیرحمانه را از نو تعریف کرد.
به گزارش“بابک خبر”؛  هواپیمای ایرباس ۳۰۰ هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران که از بندر عباس راهی دبی بود در ساعت ۱۰ و ۲۲ دقیقه با دو موشک از سوی ناو وینسنس مورد حمله قرار گرفت و تمام سرنشینان آن به شهادت رسیدند. بلافاصله پس از این جنایت، مقامات آمریکایی اعلام کردند که یک فروند اف ۱۴ ایرانی را مورد حمله قرار داده اند اما پس از آن که مشخص شد این هواپیما نه یک جنگنده که یک هواپیمای عادی با ۲۹۰ مسافر بوده است، آمریکایی ها تلاش کردند تا با بهانه هایی چون خطای انسانی و قصور خدمه و فشار روانی ناشی از موقعیت جنگی از پذیرش مسئولیت این جنایت هولناک شانه خالی کنند اما این حادثه نیز در دفتر قطور و سیاه و ننگین اعمال ضد بشری آمریکا ثبت شد. در سالروز این حادثه نگاهی به آمریکای بی رتوش و جنایات ایالات متحده بدون پرده پوشی و ژست های دفاع از آزادی های انسانی، میتواند در قوام و ثبات حس آمریکا ستیزی مردم ایران موثر باشد. تنها بررسی سطحی حادثه و بررسی ادله به دور از غرض ورزی و توام با انصاف، هر انسان منصفی را به این نتیجه میرساند که قله ی حقوق بشر آمریکایی جسدهای پودر شده و لاشه های پراکنده ی هواپیما و خون به ناحق ریخته شده ی هموطنان ما است. آنچه که در تاریخ با رد سرخ خون شهیدان این هواپیما به جا خواهد ماند، نه هشتگ های آمریکا دوستی در فضای مجازی که حس تنفر و تخاصم با آمریکا در صحنه ی واقعی است.
اخطار بی اخطار ! 
ساعت ۱۰ صبح هواپیمای جمهوری اسلامی ایران، پرواز ۶۵۵ با تأخیر در ساعت ۱۰:۵ از برج مراقبت فرودگاه بندرعباس تقاضای پرواز کرد، مدت پرواز تا دوبی ۳۰ دقیقه و حداکثر ۱۴ هزارپا تعیین شد. در ساعت ۱۰:۱۷ دقیقه، هواپیمای ایرباس ۳۰۰ به پرواز درآمد. دقایق نخستین پرواز و مراحل اوج‏گیری تا ارتفاع ۱۲ هزارپایی مطابق طرح پرواز انجام شد و خلبان به طور پیوسته با برج مراقبت فرودگاه بندرعباس و مرکز کنترل راه‌های هوایی ایران و امارات تماس داشت. در خلیج فارس، ناوجنگی آمریکایی «وینسنس» که در تاریخ هفتم خرداد وارد خلیج‌‏فارس شده بود، به آب‏های مرزی ایران نزدیک شد. دز ساعت ۱۰:۲۲دقیقه ناو وینسنس که خود را به بهترین موقعیت رسانده بود، به دستور ناخدا « راجرز»، فرمانده ناو، موشک به سوی پرواز ۶۵۵ شلیک کرد. هواپیما از صفحه رادارهای زمینی محو شد و هواپیما با تمام سرنشینان آن، در خلیج فارس غرق دریای آتش شد.
با عدم اطلاع از سرنوشت هواپیما، برج مراقبت فرودگاه بندرعباس، در تماس با دوبی، پیگیر سرنوشت پرواز ۶۵۵ شده ولی آن‏ها اظهار بی‏‌اطلاعی کردند. آمریکا در اقدامی پیش دستانه تلاش کرد تا این گونه وانمود کند که یک جنگنده نظامی ایران را سرنگون کرده است که بلافاصله بررسی ابعاد حادثه روشن کرد که این هواپیما ، مسافربری بوده است و ادعاهای آمریکا در این رابطه گزافه است. پس از آن که مشخص شد این هواپیما مسافربری و در حال پرواز در ارتفاع استاندارد خود بوده است، آمریکایی ها به سرنگون کردن آن اعتراف کردند . آمریکایی ها البته ادعا کردند که این هواپیما در حال پرواز در ارتفاع غیر استاندار بوده است و به اخطارهای کشتی آمریکایی بی توجه بوده است، این در حالیست که بررسی های کارشناسی مشخص میکند که این هواپیما در مسیر پروازی خود در دالان تجاری آمبر ۵۹ و در ارتفاع ۱۴ هزار پایی در حال پرواز بوده است و همچنین این هواپیما تمامی اطلاعات پروازی خود را در اختیار کشتی‌ها و هواپیماهای مستقر در منطقه قرار داده بود. این هواپیما همچنین در پاسخ به سوال ناو آمریکایی خود را هواپیمای مسافری معرفی کرده بود، اما ناو امریکایی هشدارهای خود را بر روی موج نظامی که برای هواپیماهای مسافری غیرقابل دریافت بوده، ارسال کرده بودند. اما این پایان حرکات تحریک آمیز آمریکا نبود و پس از آن در سال ۱۹۹۰ ویل راجرز مدال لژیون لیاقت را از دستان جورج هربرت واکر بوش، رئیس جمهور وقت آمریکا، به‌خاطر رفتار بسیار شایسته و انجام خدمات برجسته بین تاریخ آوریل ۱۹۸۷ تا مه ۱۹۸۹ به عنوان افسر فرمانده ناو وینسنس دریافت می‌کند. اما آمریکایی ها مدتی بعد با جسارت و وقاحت ادعا کردند که این حمله موجب تسریع روند صلح و پایان جنگ شد و جمهوری اسلامی را در موقعیتی قرار داد که چاره ای جز پایان جنگ نداشته باشد.
حقوق بی بشر ! 
حادثه ی ایرباس هواپیمایی جمهوری اسلامی، از جمله حوادثی است که آمریکا را همان گونه که هست و نه آن گونه که عده ای دوست دارند ببیند و نه آن شکلی که خود آمریکا تلاش میکند تا از خود نمایش دهد ، نشان میدهد. همان آمریکایی که با ماسک دفاع از حقوق بشر دندان های تیز خود را می پوشاند و دست دوستی دراز میکند تا خنجر جنایت را پنهان کند. ژست های مدعی و دفاع بی مرز از حقوق انسانی دارد اما در عمل حد ومرزی برای خباثت قایل نیست. همان آمریکایی که امروز در همین کشور طرفدارانی دارد که متعقدند راه سیاست حکیمانه نه تعارض با آمریکا که پذیرفتن این کشور به عنوان یک ابر قدرت و گردن نهادن به خواست هخای زیاده خواهانه ی اوست . حادثه ی ایرباس ایران از آن دست خاطرات تلخی است که باید آن را دائما تکرار کرد و تکرار کرد و صحنه های دلخراش پیکرهای سوخته ی مسافران آن را تابلوی انتخاب راه مقابله با آمریکا و پاسخ چرایی معاندت با این دولت قرار داد. این حادثه از آن دست حوادثی است که آلام آن نه تنها با گذر زمان التیام نخواهد یافت که با فاش شدن روز به روز ابعاد جدیدی از درندگی های آمریکا، بر درد و رنج آن نیز افزوده خواهد شد.

نام:

ایمیل:

نظر:

لطفا توجه داشته باشید: نظر شما پس از تایید توسط مدیر سایت نمایش داده خواهد شد و نیازی به ارسال مجدد نظر شما نیست